Küçük bir ülkede yaşıyoruz herkes birbirini tanıyor veya tanıdıkları vardır.
Nüfusun sayısı ekonomik gücü de beli ama sorunlar-sıkıntılar-eylemler-kavgalar bitmek bilmiyor...
Peki neden... ?
Sorun nedir...

Örneğin bir devlet dairesine gidersiniz işiniz vardır yaptırmak için ama bir türlü yaptıramazsınız bir oraya bir buraya git gel ...
En sonunda olmadı ya Bakana ya Milletvekillini yada bir tanıdığa gitmek zorunda bırakılırsınız .
Devlet dairelerinde her yer memur her yer müdür var ama işler yoluna gitmiyor.
Nerede yanlış var? diye sorun kendinize ...
Aslında sorunun cevabını da herkes biliyor devlet mekanizması yolunda işlemiyor ..
Siyaset, iktidar,ahbap çavuş ilişkisi içinde geçip gidiyor.
Devletin küçülmesi ,teknolojik sistemlerin hayatımızda daha faal olması ve eski usul ile kalem kağıt kırtasiyecilikten kurtulmak olduğunu diyen yok
Çünkü herkes memur herkesin bir yakını devlette çalışıyor hazır maaş geliyor ya ondan susuluyor
Ama bilmiyorlar ki geleceklerini ipotek altına aldıklarını ve çocuklarının yarınının düşünmediklerini..
Herkes öz eleştirisini yapınca herkes kendini düzeltince zaten memlekette sorun kalmaz .
Bir lale devrindeyiz her şey herkes çok rahat nereden geliyor bu değirmenin suyu ......
Hani varya Lâle Devri bilmeyenlere Osmanlı Devlet'inde 1718 yılında Avusturya ile imzalanan Pasarofça Antlaşması ile başlayan, 1730 yılındaki Patrona Halil İsyanı ile sona eren dönemdi 'Zevk ve sefâ' devri olarak bilinirdi. Adını, o dönemde İstanbul'da yetiştirilen ve zamanla ünü dünyaya yayılan lale çiçeklerinden alırdı. Halkın büyük bir kısmı zor durumdayken Osmanlı 'da bazı devlet büyüklerinin rahat bir yaşam sürdürmeleri, eğlenceye düşkünlükleri huzursuzluklara sebep olmuştu işte o dönem.

Kıbrıs'ta benzer durumu yaşanmıyor-mu sizce...
Düşününce yok diyemeyiz
Ortada bir sorun varsa bu sorun herkesin problemidir çözümlemek için herkes taşın altına elini koymak zorundadır.
Daha iyi ve daha düzenli bir sistem oluşturmak istiyorsak sorunlara kayıtsız kalmamamız gerekir .
Her şeyin bir çözümü var yeterki tarafsız bakalım inanın herşeyin üstesinden gelebiliriz .

Çözüm için her şey varken çözümsüzlük için çaba gösterenlerin farkına varmalıyız artık yaşadığımız coğrafyanın kıymetini bilelim iş işten geçtikten sonra hiç bir şey elden gelmez.
“Çaresiz değilsiniz Çare-sizsiniz”