Bir öğretmen tanıyorum

Bu gün öğretmenler günü…

Bu gün öğretmenler günü…
Bir milletin geleceğini inşa etmede en büyük pay sahibi olan öğretmenlerimiz, senede bir gün değil ömürde her gün hatırlanması gereken mümtaz şahsiyetlerdir. Öğretmenlik başlı başına en mühim vazifelerden biridir. Hazreti Ali (R.A.)”Bana bir harf öğretenin kölesi olurum ”sözüyle öğretmenin kıymetini en bariz bir şekilde ifade etmiştir.
Bu hafta, geçen sene paylaştığım bir yazıyı, bir hatırayı tekrar paylaşmak istedim. Biraz ileve yaparak dikkatlerinize sunuyorum. Benim dünyamda öğretmen denince ilk olarak zihnimde canlanan kişiyi size tanıtmak için bu hatırayı paylaşıyorum. Bütün öğretmenlerimize saygı ve muhabbetler sunuyorum.

Bütün sermayesini paylaşmayı düstur edinmiş; herkese dağıtıyor, dağıttıkça çoğalıyor... Elinde bir mum yakmış, herkes mumunu ondan tutuşturuyor. Bulunduğu mekânda karanlıktan eser yok... Dağıtmakla bitiremediği sermayesi, gönlünde volkan gibi kaynayan sevgisi, bulunduğu mekânı aydınlatan da engin bilgisi ve örnek davranışı...

Onu yıllar önce tanıdım...

Yüzünden hiç eksik etmediği tebessümüyle okulun bahçe kapısından girer girmez bütün öğrencileri âdeta onun gelmesini beklermişçesine etrafında toplanır, ona selâm vermek ya da bir şey sormak, en azından yakınında bulunmak için birbirleriyle yarış ederlerdi. Onların bu hâli, kış gününde meydana yakılan bir ateşten daha fazla istifade edebilmek için çabalayan insanların hâlini andırırdı. Herkes en yakında olmaya gayret ederdi.

Derse girerken, dersten çıkarken, okul bahçesinde nöbetçi olduğunda ya da koridorlarda tek başına yürüdüğünü göremezdiniz. Kendisi istese de öğrencileri onu yalnız bırakmazlardı. O da hiç bıkmadan yorulmadan bir şeyler anlatmaya, bildiklerini öğrencileriyle paylaşmaya çalışırdı.

O’nun girdiği derste, sınıfta çıt çıkmazdı. Hiç kızmaz, sert davranmaz, kimseyi azarlamazdı. Öğrencileri, onun anlattıklarını dinlemekten haylazlığa vakit bulamazlardı.

Dersine girdiği bütün öğrencilerin en yüksek notu, o dersten olurdu. Bol not verdiğinden değil, öğrencileri o dersi sevdiklerinden daha bir gayretli olurlardı da ondan... Öğrencileri, onun etrafına not kaygısıyla toplanmazlardı. Hiç dersine girmediği öğrenciler bile onu görünce selâm verir, yanından ayrılmak istemezlerdi.

Onun hep yanında olmak isteyen öğrencilerinden biri de bendim. Doyumsuz sohbetinden hep istifade etmeye çalışır, neredeyse bütün derslere onun gelmesini arzu ederdim. Ne var ki, sık muhabbet tez ayrılık getirir dedikleri gibi bu güzellikler uzun sürmedi ve öğretmenimiz başka bir okula tayin edildi. Hayat devam ediyor, okul da devam ediyordu ama onun yokluğuna alışmak hiç de kolay olmuyordu.

Bir gün iki arkadaşımla ziyaretine gittik. Bizi sevgiyle kucakladı hasret giderdik. Kendi çocuklarını görmüş gibiydi. Biz onun yokluğuna alışamamıştık ama o, çoktan yeni çocuklarıyla kaynaşıvermişti. Bizim de hayli yeni kardeşlerimiz olmuştu. O bir mânevî babaydı. Bütün vatan çocukları O’nun çocuklarıydı. Öğrencilerini kendi öz evlâdı gibi severdi çünkü.

Şu yazdıklarımı okuyanlar belki hayal diyecekler ama bu bir hayal değil gerçek; o, benim tarih öğretmenimdi. Tarihi bize o sevdirdi. O gezdirdi bizi tarihin ibret dolu sahnelerinde. O, ders anlatırken ben sanki o günleri yaşardım. Malazgirt’ten kılıç şakırtılarını duyar; gemileri tepelerden aşırıp Haliç’e indirir, Ulubatlı Hasan’la burçlara bayrak dikerdim. Mısır Seferi’ne çıkan orduda bir nefer olmayı düşlerdim. Viyana önlerinde hüznü yaşar, Çanakkale’de sabrımı ve azmimi sınar, Büyük Taarruz’da İzmir’e kadar koşmayı hayal ederdim...

Vatan-millet sevgisini ondan öğrendim. Vatan-millet için şiir yazmayı da... Bana şiiri sevdiren odur. Şimdi yazabildiğim en güzel şiirlerimi ona ithaf ediyorum.

Biliyorum o; hâlâ bitmeyen sevgisi, yenilmeyen azmi ile yeni çocuklarına yol göstermeye, onlara ışık olmaya devam ediyor. Onun şahsında bütün öğretmenlerimi saygı ile anıyor, Allah sayılarını artırsın diyorum. Bu vesileyle hem o hiç unutamadığım öğretmenimin hem de tüm öğretmenlerimizin öğretmenler gününü kutluyorum Bir öğretmen şiiriyle bitirelim


ÖĞRETMENİME

Yıllardır yazıyor verdiğin kalem,
Seni anlatması zor, öğretmenim.
Sana günler tahsis etse de âlem
Her saat gönlümde dur öğretmenim.

Verdiğin ilimle beldeler geçtim
Tatlı ekmek yedim serin su içtim
Vatanın bağrında gül olup açtım
Her zerremde hakkın var öğretmenim

Deva eriştirdin bin türlü derde
Gösterdin hakikat kurtuluş nerde
Bulmadan gelirsem yarın mahşerde
Yakama yapış da sor öğretmenim

Sayende sahipsiz değildir bostan
Diktiğin fidanla her yan gülistan
Bir Cennet misali bu güzel vatan
Senin eserindir gör öğretmenim

Kul Hakkı gerçeği gizleme sakın
Gün olur anadan babadan yakın
Gayretle ödenir şey değil hakkın
Bari sen helallik ver öğretmenim.

Bu haber 297 defa okunmuştur
  • LIMANDA HAMALLIK LONDRA  LONDRA - 25.11.2013 EKIM AYINDA GEREKEN LUZUM UZERINE KIBRISA GITTIM. DOLANIRKEN LIMANA GIDIP BIR KAHVE ICEYIM DEDIM LIMAN KAFETERYADA. BIR GELDI YANIMA ABI TANIMADINMI BENI YOK TANIMADIM DEDIM. BEN ( A.H.) DEDI.HAYIRDIR DEDIM YOLUNMU DUSTU LIMANA DEDIM HAYIR ABI BURDA IS BEKLERIM DEDI UTANARAK SEN UNIVERSITEDE OKUYORDUN BIRAKTINMI OKULU DEDIM HAYIR ABI OGRETMEN OLDUM FAKAT PARTI YUZUNDEN IS BULAMIYORUM DEDI UTANARAK. BIRER KAHVE SOYLEDIK HEM ICTIK HEM ANLATTI HEMDE UTANDI. U.B.P. HUKUMETI ZAMANINDA OGRETMENDIM KATROYADA ALINACAKTIM UBP KAYBEDINCE ISTENDE CIKARILDIM. SAYIN BEYLER OGRETMENLERIMIZ LIMANLARDA HAMALLIK YAPARKEN OGRETMENLERIMIZ CAN SIKISINDAN STRESTEN BALIK AVLAYARAK GECIRIRKEN GUNLERINI SIZLER KALKMIS OGRETMENLER GUNUNDEN BAHSEDERSINIZ. YINEDE OGRETMENLER GUNUNUZ KUTLU OLSUN SEVGILI OGRETMEN KARDESLARIM.

:

:

:

: