Kıbrıs yılı meselesi

2014’te de veremedik, hadi 2015’de verelim Kıbrıs’a çözümü. Dikkat edin, “verelim” dedim, “çözüme varalım” demedim. Niye?
2014’te de veremedik, hadi 2015’de verelim Kıbrıs’a çözümü. Dikkat edin, “verelim” dedim, “çözüme varalım” demedim. Niye? Çünkü Kıbrıs’ta çözüme ulaşmak arzu ediliyor ise eğer, yapılması gereken gözler önünde apaçık duruyor, hem de onyıllardır.
Mayıs ayında, o zaman henüz dışişleri bakanı iken Ahmet Davutoğlu’nun ziyareti sırasındaki yazımda; “Davutoğlu’nun Kuzey Kıbrıs’a yaptığı çalışma ziyaretinin en önemli sözü muhakkak ki 'Yarım asrı aşan bu krizi bitirme vakti gelmiştir’ çağrısı idi” demiştim.
Kıbrıs sorununun çözüm vakti çoktan geldi de geçti bile. O zaman da dediğim gibi bir sorunun ne kadar sürdüğü ile çözümünün zamanlaması ilişkili olamaz. Öyle bir ilişki olsaydı Kıbrıs konusuna gelinceye kadar Arap-İsrail sorunu çözülmesi gerekirdi herhalde. Ayrıca, sorun vardır aksi kayınvalide, inatçı gelin hesabı incir çekirdeğini doldurmayacak bir nedenle, mesela doğan çocuğun adı falan bahane edilerek büyütülür.
Tamam... Hemen siyasi sonuç çıkartmayın. Aklımda Makedonya meselesi, Yunanistan’ın isim takıntısı gerçekten yoktu. Ama sırası gelmişken ondan da bahsedelim, Allah aşkına ne fark var Makedonya demek ile “Eski Yugoslav Cumhuriyeti Makedonya” arasında? Eski Yugoslavya mı kaldı? Ama takıntı işte... Bizde olsa adamlar anamızı ağlatır, emdiğimiz sütü burnumuzdan getirir, burnumuzu sürterek zorla Makedonya dedirtmezler miydi? Bir düşünün? Haklı iken, devletten atılan, ayazda bırakılan, ona rağmen Annan planına “evet” deyip bizi öldürmeye yeltenen eski ortakla aynı yatağa girmeye biz razı olduk, yine evin dışında kaldık, adamlar hem bizi, çözümü reddetti, hem de Avrupa Birliği üyeliği ile ödüllendirildi.
Yani şimdi ben Rum olsam uzlaşır mıyım Türklerle? Paylaşır mıyım adayı, toprağını, egemenliğini, hükümetini? Demedi mi kocaman Avrupalı, Amerikalı adamlar tüm adanın tek meşru hükümetiyim, tüm ada benim, sadece bir bölümünde egemenliğim şimdilik askıda çünkü Türk işgali var diye?
Şaka falan değil dediğim, Rum tarafının psikolojik fotoğrafı bu. İster her hafta Limasol’da kafayı çekip bakın, isterAnastasiadis’in verdiği İngiliz Koleji yönetim kurulu üyeliğinden cukkalanan paralarla Karpaz’da, viski eşliğinde “kleftiko” – bildiğiniz hırsız kebabı veya tandır – zıkkımlanın. Sonuç aynı: “İstenmiyorsun kardeş!” Boşuna gayret, boşuna “sana teslim olacağım” ısrarı. İstemiyor adam seni.
Moda ya, şimdi herkes lafı bir adım daha öteye götürdü. Güya 2015 artık çözüm yılı olsun muş? Çözümü reddeden yok, dedim, altını çizdim defalarca. Adamların çözüme ihtiyacı yok. Osmosis diyor. Gadalavis? Türkçe söylüyoruz olmuyor, anladınız mı? Osmosis bir sıvının bir başka sıvıya katılması durumunda az yoğunluklu olanın diğeri içerisinde eriyip yok olması demek. TasosPapadopulos vardı ya, işte o bunların en merdi idi. Tam merdi kipti hikayesi gibi, bir gün ansızın ağzından kaçırıvermişti peşinde koştuklarının çözüm falan değil, Kıbrıs Türklerinin Kıbrıs Cumhuriyeti içerisinde osmosisi ile sorunun çözülmesinin peşinde olduklarını, ilan edivermişti...
“Merdi kipti şecaat arz ederken sirkatin söylermiş” dedikleri durum işte aynen bu.
Şaka falan ettiğim yok, gayet samimiyim. Bu adamların çözüm falan istediği yok. Türkiye de uyanmalı bu durumdan, Kıbrıs Türkü de. Ne garip durumdur, bir tek Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde kaldı herhalde kendi halkından önce düşmanını seven, onunla empati yaptığıyla gurur duyan ve de üstelik bu halkın meclisinde milletvekili maaşı alan siyaset anlayışı.
Savaşı lanetleyen sözlere tabii ki bir itirazım yok. Kimse savaşı kutsayamaz, vatan savunması için değilse eğer haklı savaş da olamaz. İyi de, adamlar bizi kesiyordu. DemetrisHristofyas yoldaşınız bile bir nevi günah çıkartır gibi Atlılar’ı, Sandallar’ı, Dohni’yi falan hatırlatıp, suçlu olduklarını kerhen de olsa kabul etmedi mi? Bizim arkadaşlar hala daha savaşta kimlerin ırzına kimler geçmiş, niye klişe hep karşı çıktığı kürtaja 1974’de izin vermiş onu anlatıp duruyor. Tabii ki alçaklık... Tabii ki mezalim... Ama adamlar bizi keserken savaşmayıp da ne yapacaktık? Ha eğer mesele 1974’ü yargılamaksa, kolayı var, gelin önce 1963’ü, 1964’ü, 1967’yi, esir alınıp işkence ile öldürülen Cengiz Topel’i, ANKA Ajansı muhabiri Gazeteci Adem Yavuz’u konuşalım. Daha kırkı çıkmadan katledilen bebeleri konuşalım. Olur mu?
Çözüm bizim temel ihtiyacımızdır. Kıbrıs Türkü olup çözüm istememek mümkün mü? Ama Rum tarafı Kıbrıs Türkünün ada gazındaki payını vurgulamak üzere gönderilen Barbaros sismik araştırma gemisini “dayılanmak” olarak görmeye, “Türk dayılanması bitmeden görüşmelere dönmem” ısrarında devam ederken kendi Navtex’lerini 19 Mart tarihine kadar uzatmakta sıkıntı görmemektedir. Anastasiades eğer çözümle ilgilense idi en azından BM genel sekreterinin Kıbrıs Özel TemsilcisiEspenBarthEide’nin “Gaz meselesi Kıbrıs görüşmelerinin ayrılmaz bir parçası olmuştur” beyanatını dikkate almaz mıydı? Aksine Eide’ninCyprus Mail gazetesine verdiği yeni yıl mülakatında o sözleri söylemesinden bu yana günlerdir neredeyse şamar oğlanına döndürüldü, Genel Sekreter’e resmi şikayet yazısı gönderildi.
2015 Kıbrıs yılı olsun muş... Ümit varmış...
Öyle “Kıbrıs yılı” ilan etmekle Kıbrıs yılı olamıyor. Geride bıraktığımız onyıllar boyunca duyagelmedik mi benzer ifadeleri. Bu ifadeleri her kalibredeki yerel siyasetçilerden değil dünya siyasetinin önemli isimlerinden, başbakanlardan ve hatta son dört-beş ABD başkanından da duymadık mı? Baba George Bush değil miydi il kez “Kıbrıs yılı” iddia eden hem de bir kez değil, birkaç kez? Güya o, Mitsotakis, rahmetli Turgut Özal Kuşadası’nda zirvede buluşacaklar, çözüm anlaşmasının yolunu açacaklardı... Hatırladınız mı? Ya Clinton veya oğul George Bush geri mi kaldılar ondan? Obama daha diyemedi “Kıbrıs yılı” nakaratını, ama onun yerine ABD Dışişleri Bakanı John Kerry ve Bakan Yardımcısı Victoria Nuland az mı gayret sarf ediyorlar? Nuland’ın kol bükme operasyonu olmasaydı daha başlamadan bitmeyecek miydi bu son süreç? O günden belli değil miydi Anastasiades’in “Yok istemezük” pozisyonu?
Peki bu yıl “Kıbrıs yılı” olacak mı?
Niye olmasın? İşte püf noktası bu soruda! Kim ne derse desin Kıbrıs sorunu çok kısa zamanda, adeta bir sihirli çubuk dokunmuş gibi çözülebilir. Ne gerekir? Sorunun iki tarafında da siyasi irade gerekir. Niye? Kaldı mı adada döndürülmeyen taş, tartışılmayan bırakın konu başlığını, alt başlığını neredeyse kelime? Sıradan Kıbrıslı, Türk veya Rum fark etmez, ezberledi iki tarafın tezlerini. Demek ki iki taraf çözüm istencine sahip olacak, bu şart çözüm için. Başka? İki taraf da halkına varılacak çözümün kendi taleplerini tam olarak karşılayamayacağını, bir acı uzlaşı olacağını anlatmalı, ikna etmelidir. Aksi halde 2004 gibi halkın biri, belki ikisi de, “Hayır” deyiverir tüm süreç çöpe atılır.
Yeter mi? Yetmez. Ankara ve Atina faktörleri de var. Eskiye göre Ankara çok değişti. Çözümsüzlük de çözümdür yerine ya çözüm, ya da B planı deniyor. Yani ya çözüm, ya da bizim empoze edeceğimiz çözüm. Nasıl olacak o? Mevcut Ankara yönetimi kendini uluslararası topluma rağmen iş görebilecek kadar ehil, becerikli ve kuvvetli hissediyor veya öyle gibi yapıyor. Yine de Ankara “Kıbrıs Türkü evet derse desteklerim” diye de önemli bir kapıyı hep açık tutuyor. Yunanistan ise hem 2004’de yan çizdi, Annan planını kabul edemedi, savunamadı, hem de sanki çözüme destek oluyormuş gibi yapmaya devam ediyor. Çözüme destek sergilenerek ispatlanır, boş lafla değil. Elbette gün gelir görüşmeler o noktaya evrilir ise herhalde Atina bu durumla ilgili olarak yeterli şekilde aydınlatılacaktır.
Bu yetecek mi? Hayır, uluslararası iklim de müsait olmalı, uluslararası aktörler, başta İngiltere ve ABD ama ille de Rusya ve Avrupa Birliği de fotoğrafta olmalı. Niye mi? Siyasi gerçeklilik onu gerektiriyor da ondan. Uluslararası toplum çözüm istiyor ise ahkâm kesmeyi bırakıp, öyle görünmeyi bırakıp çözüme gerçek anlamda katkı koymaya başlamalıdır. Bunun yolu da bellidir: Kıbrıs’ta çözüm ancak adada iki eşit siyasi entitenin varlığının görülmesiyle mümkündür.
Kıbrıs yılı olacak mıymış? Hadi canım sende!
Bu haber 580 defa okunmuştur
  • ibo lefgoşa ince  NY - 08.01.2015 Para: dil, din, millet, bayrak, irk, cinsiyet tanimaz. Hepsini altinda birlestirir :)
  • Alexy ibo  lefgoşa - 08.01.2015 Hazır o yıllara değinmişken sadece nüfus oranlarını degil de mesela tarih kitaplarında yazmaktan utandığınız , o adadaki Türklerle Rumlar ve Maronit köylerinin NASIL VE NEDEN GAVUR İMAM İSYANI nında birleşip OSMANLIYA TEKMEYİ BASTIĞINI da sen bir AÇIKLA istersen ha ? Sanki adada bütün Türkler can atıyordu Osmanlı idaresinde kalmaya ?
  • -1-1 = +1 ?? Rastaman  UK - 08.01.2015 Alexy nin mantığı da süper . Zamanında Runların yaptığını yanlışları kullanarake ederekten şimdi türklerin yaptığı yanlışları doğru çıkarma peşinde . Be efendi dünyada hiçbir devlet yoktur ki %20 ye veto hakkı verilsin . Sonra sana çogunlugun her dedigi olur denmedi , herşeyde eşit olamazsın dendi. Saptırmakta üstüne yok .
  • Alexy Flemming Massachusetts ince  NY - 07.01.2015 Adamlar tek vucut olmus hepside ayni dilden konusur. Yani hedef belli. Seninkinler gibi yarisi Ruma yama olalim yarisi TC``ye, yarisida yaratilmis olan vurgun duzeninden kupunu doldurmaya bakar. Bana cevap yazmadan once yazdigimi iyice bir okusaydin bari.
  • VAKTİYLE TÜRKLER ÇOĞUNLUK İKEN NİÇİN TÜRKLERE İTAAT ETMEDİNİZ DE ENOSİS (YUNANİSTANA BAĞLANMA) DEYİP HABİRE AYAKLANDINIZ? Alexy Flemming  Massachusetts - 07.01.2015 İnce NY, ``%20, %80 ile nasıl eşit olur?`` demişsin. Rumlar da aynı şeyi söylüyor. Peki o zaman sen de Rumlar gibi şu soruya cevap ver bakalım: Yıl RUM % TÜRK % Toplam 1777 37bin 44,05; 47bin 55,95 84bin; 1790 47,5bin 41,48 67bin 58,52 114,5bin; 1793 46,3bin 40,91 67bin 59,09 113,3bin; 1800 30,524bin 31,30 67bin 68,70 97,5bin. Yani, 1750-1840 arasında, TÜRKLER ADADA ÇOĞUNLUK, RUMLAR AZINLIK İDİ. Cevap ver: MADEM BU ADADA ÇOĞUNLUĞUN DEDİĞİ OLURMUŞ, O HALDE NE NEDEMEYE TAAA 1800LERİN BAŞINDAN İTİBAREN ENOSİS (YUNANİSTANLA BİRLEŞME) SEVDASINA DÜŞTÜNÜZ? NİÇİN O ZAMANLAR ``ÇOĞUNLUK OLAN TÜRKLERE İTAAT EDİP, TÜRKLER TARAFINDAN YÖNETİLMELİYİZ`` DEMEDİNİZ DE ONCA İSYANA ÇATIŞMAYA YELTENDİNİZ?
  • Esitlik ince  NY - 07.01.2015 Sayin Yusuf Kanlı; Sorum size degildi. Siz durumu zaten gayet guzel ozetlemissiniz. Bu vesile ile tesekkurler. Sorum devlet onunde herkes esit olacak deyip birilerini kendine yama etme hayallerine inandirip bu sozde iki esit haltan bahsedip peslerine taktiklari sevgili esitlikci arkadaslara, yani, turkiye olmasa baris kardeslik sevgi saygi ve bir birine esit ayni adayi paylasan insanlar olarak sozde cennete yasayacaklarini zannedenleredir. Bizim halk olarak sahip cikip saygi duymadigimiz bir varligada baskalari``nin kendine esit gormesini beklemek yahut bizim esitlik istememiz dusundurucudur. Esitlik konusunda yuzdelik de dahil olmak uzere AB``ye hic girmiyorum bile ne devlet ne bireysel bazda kusura bakmayain :) Ha benim %20 ile %80 esitlenmesi boyuk devletlerin ve cikari olanlarin arada kalan yuz delikleri doldurmasi ile olur sanirim. Benim gozumde Kibris Turku``nun esitligi sahip oldugu devletine olan inancindan ve o inanca bagli kalmasindan gecer. Sevgi ve saygilarimla
  • Bakkalda değiliz Yusuf Kanlı   - 06.01.2015 NY``den ``ince`` arkadaş sormuş ``20 ile 80 nasıl eşit olur`` diye? Haklı NY``de bakkal hesabı ile Kıbrıs``ta iki devletin, iki halkın bir federasyona gidebilmesini karıştırıyor. Kıbrıs (hadi Türkleri de dahil edelim, kaş kişidir?) ile diyelim Almanya federasyon bile oluşturamamış ama fiili konfederasyon durumundaki Avrupa Birliği``nde eşit mi sayılıyorlar, yoksa orada da yüzde hesabı mı oluyor? İnsaf kardeşim, bilip, en azından düşünüp de konuşalım
  • Matematik Sorusu ince  NY - 05.01.2015 Pardon benim matematigim cok kotudur. Ortaokulda iken Matematik hocasi nurtopu gibi cocuk dogurdu. Su an sanirim 26 yasinda. Allah uzun omurler versin cumleten. Lakin hoca nurtopu gibi bir cocuk dogururken bizim matematikderleri dogumdan once 90 dogumdan sonrada 90 gun olmak uzere bos gecti. Tek bir hocada gelip cocuklar 2X2 dort eder demedi. Benim merak ettigim yuzde 20 yuzde 80 ile nasil esit olur? Bir bilen varsa lutfen bana anlatsin. Ona cok minnettar kalacagim. Tesekkurler.

:

:

:

: