Bazen kaybederiz

Hayat bu! Hep düz gitmez... Kaybetmeler başlar...
Hayat bu!
Hep düz gitmez... Kaybetmeler başlar...

İşlerimiz rast gitmez paramızı kaybederiz... Şirketimizi kapatırız... Olsun... Yenisini kurarız biz de...

Çok sevdiğimiz, değer verdiğimiz dostumuzla bozuşuruz... Meğer onun gerçek yüzünü görememişiz...
Zararı yok başka dostlarımız da var ya!

Çocuklarımızdan biriyle aramız limonileşir… Hatta hayat arkadaşımız, arkasına dönüp bakmadan bir kalemde bizi siler. Aldatılırız...

Zarar yok! Bu da sizin sınavınızdır. Pes etmek yok! Yeni bir hayata adım atın cesaretle...

Tüm kaybetmelere karşın ayakta durabiliyorsak, umudumuzu kaybetmemişsek, hatta ve hatta yarınlar için güzel hayaller kurabiliyorsak; işte orada biz kazanmışız demektir...

Her yeni gün bize güzellikler armağan etmeye hazırdır... Siz o güzellikleri toplamaya hazır mısınız?

Sevgiyle kucak açın ve gülümseyin...

YALVARIŞ

sana
ulaşamazsam
dokunamazsam
sensiz ve sonsuz
bir boşluğa düşerim...

ne olur
o zaman
sıkı sıkı tut beni...

Ayşe TURAL

YAŞAM YELPAZEMİZ

Hepimizin yaşam yelpazesi, tıpkı bir ressamın paletindeki gibi bir sürü renk, ton ve ebrulilerle doludur...

Ne var ki, zaman zaman o palette karalar, griler ve hatta kan kırmızılar da olur...

Onlar acılarımız, hayal kırıklıklarımız, korkularımız, kayıplarımızdır...

İşte bu noktada, tam da bu noktada, güçlü olmalı insan...

Yaşama sevincimizi diri tutmalıyız... Paniklememeyi, kaçmamayı, mücadele etmeyi bilmeliyiz...

Küçük sevinçlere tutunmayı bilmeli, içimize akıttığımız gözyaşlarımızı elimizin tersiyle silebilmeliyiz...

Sonra mı?
Hayata ışıl ışıl gözlerle bakıp kocaman gülümsemeliyiz...

ALAMASA

ellerimi uzatıp
dokunabilsem ellerine...

sıcaklığını
parmak uçlarım duyumsasa...

bakışların
bakışlarıma çakılsa...

hiçbir şey
seni benden alamasa...

Ayşe TURAL

KAFANIZ KARIŞINCA AKLINIZI GEZMEYE ÇIKARIN...

Siz siz olun kafanız KARIŞINCA fazla üstüne gitmeyin... Sakin olun... Bulunduğunuz yerden uzaklaşın...

Bugün yapmanız gerekenleri de yarına erteleyin... Sonra... Alın aklınızı biraz ( attalara...) gezmeye götürün...

Aklımızı dağıtalım ki nerede düğüm olduğunu bulup çözebilelim...

Kaçan ipin ucunu yakalayabilelim... Haydi deneyin... Sonuçtan memnun kalacaksınız...

Sevgiyle kalın...

DÜNYA
sesini duyduğum an
dünyalar benim oluyor
meğer insanın
ne kadar çok dünyası varmış...

Ayşe TURAL

PİŞMANLIKLARIMIZ...

Hayatınıza bir şöyle göz atın... Haydi, hatırım için... Keşkeleriniz hangi dönemeçlerde kaldı? Keşkelerden sonra hangi yanlış kararlar almışsınız?

Ben, geçmiş zamanlara sadece ders almak için bakın, derim ya hani... Yine aynı düşüncedeyim.

Pişmanlıklarımız hiçbir şeyi geri getirmez, ne yazık ki! Ne kişileri, ne olayları ne de durumları...

Öyleyse her önemli kararda bir iyice düşünmek gerek... Enine boyuna tartmak gerek... Sadece kendi gözümüzden değil, başkalarının gözünden de olayları görüp değerlendirmek gerek...

Bazen olmayan aklımız için başkalarından akıl almak gerek... Korkmayın son karar yine sizin... Birkaç fikir alışverişinde bulunmanın sizi eksilteceğini düşünmeyin... Sorun... Danışın... Keşke dememek adına... Keşkelerinize tuz basmamak adına...

BİR GÜN
' bir gün
yüreğimin ayak sesi de
kesilirse
bil ki suçlusu
SENSIN...

Ayşe TURAL


BİR BAŞKASINI SEVEMEZSİNİZ

Birisine karşı yüreğinizde hissettiğiniz her neyse...
/ acı/ öfke/ hayal kırıklığı/ nefret/ hatta karşılıksız sevgi...

Yüreğinizi bu duygulardan arındırmadan bir başkasını sevemezsiniz...


NE KALDI?

geriye ne kaldı
çocuk yalnızlığımdan…

belki
gözlerinin menevişlerinden
kamaşan gözlerim
bir de
çocuk adımlarım koşar ardından
yüreğimle beraber...

masum bakışmalar
dokunuşlar ürkek
gönül bahçemde leylaklar açarken
çiyler düşmüş
üşümüşüm...

Ayşe TURAL

AŞK DANSEDİYO...
Girne limanı... Bir temmuz akşamüstü...

Akdeniz kocaman, masmavi bir çarşaf gibi uzanıyor, gözlerimin önünde... Ressam, akşamın bütün renklerini koymuş paletine...

Canı hangisinden isterse boyuyor denizi, gökyüzünü: morlar, pembeler, maviler; arada sırada da beyaz bir çizgiye imzasını atıveriyor...

Limandaki kafede yabancı bir çift... Bakışları çevreyi, denizi, gökyüzünü derin derin inceliyor; sonra, birbirlerinin gözlerinde gülümseyerek buluşuyor. Masanın üzerinden elleri sevgiyle uzanıyor, parmakları kenetleniyor...

I love you... Duy işte... AŞK DANSEDİYO...

(Ayşe TURAL, Adı Sevmekle Başlasın, 2011,s.15)

NE ZAMAN BAŞLAR AŞK

üstü çizilen sözcük gibi
öylece kalsın adın
düş okulumun devamsızı
ders kaçkınım benim...

nerde arasam da bulsam seni
bütün boşlukları
adınla doldursam
uykuya dalar mı
içimdeki kelebek...

virgül kırılganlığımı
hiçe sayan ağzının noktasına
iyi gelir mi gülüşüm...

bir demet gül toplasam
cümle aşklarımdan
gönül kabulün olur mu dersin...

gecikmiş özrün gizli anlamı gibi
ikindiye inen güneşi dinle
sana güz ellerimle
bir sevda çizsem...

sahi, bu şiirin
neresinde saklı...
sence de
ne zaman başlar AŞK...

Ayşe TURAL

AŞK BİZE LAZIM...

AŞK bize lazım… Su kadar, ekmek kadar gerekli… Neden mi? Çünkü o, bizi güzelleştiriyor, iyileştiriyor, daha iyi insan oluyoruz o duyguyla… Daha duyarlı, daha anlayışlı, daha yardımsever oluyoruz.

BENCİLliğimizden kurtulup öncelikle sevdiğimizi düşünüyoruz. Onun iyiliği, onun huzuru, onun mutluluğu bizimkinin önüne geçmeye başlıyor... İşte o noktadan itibaren İNSAN oluyoruz... Bencil değil SENCİL olmaya başlıyoruz... Güzelleşiyoruz...

BİR PINAR Kİ...

sevgiler pınardır
içmeyi bilirsen
yürekler köprüdür
geçmeyi bilirsen
gözler bir anahtardır
açmayı bilirsen
kadınlar hayattır
seçmeyi bilirsen...
Bu haber 226 defa okunmuştur

:

:

:

: