Engel sadece “koltuk” değil

Aslında hayat pamuk ipliğine bağlı. O kadar korumasız, o kadar anlık ve o kadar gelişi güzel.
Dikkatsizce bir kapı açıldı, açılan kapıyla bir insan hayatta kalma savaşı verdi.
Savaş hala sürüyor, yaşama, hayata tutunmaya, aileye, arkadaşlara, dünyaya sarılma kavgası devam ediyor.
Anlık, saniyelik bir olay, sadece bir kapı ve ortaya çıkan büyük bir trajedi.
Elbette böyle bir olaya kimse bilerek taraf olmaz.
Ama yaşanıyor, sonu gelmiyor, sorun büyüyor.
Çünkü önceliğin merkezinde insan yok, insan hayatı hep erteleniyor.
Yollar, köprüler, yapılanlar, yapılacak olanlar, insana fayda sağlayacak mı?
Bu düşünülmüyor, düşünülen sadece yapan olmak, getirisi önemli değil.
Güzel çalışmalara tanık oluyorum.
Engelli insanlar için özel taşıma araçları, plajlarda düzenlemeler.
Yetmez ama evet, az bile, geç bile kalınmış.
Ama güzel, olması gerek, olmalı, daha fazlası zorlanmalı, icraat noktasına getirilmeli.
Özellikle ulaşım konusu ciddi anlamda sorun.
Birçok engelli öğrenci ulaşım sorunu sebebiyle okuluna gidemiyor.
Zaten yetersiz ve sorunlu olan eğitim hakkını kullanamıyor.
Konuyla ilgili bir çalışma var.
Kasım ayı itibarı ile engelli taksi uygulaması başlatılacak.
Ulaştırma Bakanlığı bir anda birçok projeyi gündeme getirdi.
Henüz birinin başlayıp da bittiğini görmedik ama umarım bu konu sonuçlanır.
Engelli insanların çok ciddi sıkıntılar var, eğitimden, sağlığa, ulaşımdan, kamusal hizmetleri kullanmaya kadar.
Devletin kendi içinde yarattığı sorunlar ayrı bir dert.
Bu kadar organizasyonsuzluk bir arada olmamalı.
Engelli bir genç, kurul raporu var, devlet engelli diye maaş bağlamış.
Tedavi için yurt dışına gittiği sırada, askerlik şubesinden yoklama belgesi geliyor.
Yoklama belgesi adres yetersizliği gerekçesi ile eline ulaşmıyor.
Oysa her türlü bilgi devlet mekanizmasının içinde var, ya da öyle olması gerek.
Normal olarak, istenilen gün ve saatte gidemiyor.
Asker kaçağı diye mahkemeye veriliyor.
Devlet bu çocuğun sağlık konusunu biliyor mu?
Biliyor, kurumlar arası bir iletişim, bunu sağlayan bir sistemin olması gerekmiyor mu?
Elbette gerekiyor, peki, neden olmuyor?
Bu kadar kopukluk, bu kadar bürokratik engel aşılamaz mı?
Tabi ki aşılır, önemli olan insani konulara, sıkıntı ve sorunlara odaklanmak.
Yollar, daha farklı ihtiyaçlar giderilsin, hepsi önemli, fakat hayatı kolaylaştıracak her türlü adım günün koşul ve ihtiyaçlarına göre düzenlenmeli.
Bunlar lütuf veya birilerinin uhdesinde olan bir şey değil.
Devletin, belediyelerin, sorumlu sivil toplum örgütlerinin en başta gelen görevleridir.
Geçen hafta Lefkoşa'nın sembolü, gülü Tahir’i konuştuk.
Ona yapılan yanlışlığa hepimiz üzüldük.
Ama buz dağının görünmeyen kısmında daha neler var neler.
Sorunlar bir bütün olarak düşünülüp, talepkar olunsa günlük değil, bütünsel çözümler üretilir.
Bu haber 696 defa okunmuştur

:

:

:

: