Hayata ‘’Elveda’’ deyip giden Zeren Abimin ardından.

Ölüm! Üzücü, zor bir olay… Her insanın başına gelecek elbet.
Kimine zamanlı, kimine zamansız.
Kimineyse ummadığı bir anda.
Mustafa Zeren Safa, İsmail amcamın ilk çocuğu ve büyük oğlu.
Star Kıbrıs Medya Grubu Yönetim Kurulu Başkanı Ali Özmen Safa’nın kardeşi.
15 Eylül'de hayata veda etti yaşamını sürdürdüğü Londra’da.
Birçok Kıbrıslı Türk gibi, dünyadaki yolculuğunu, doğduğu topraklarda noktalayacak.
Bugün (Salı günü) öğle namazına müteakip Lefkoşa kabristanlığında toprağa verilecek. Anne ve babasının yanında.
Zeren abim; Babası, annesi ve iki kardeşi ile birlikte Londra’ya çok gençken gittiler.
Ailem İnönü köyünde yaşıyordu o zamanlar... Ben henüz dünyada değildim
Babaannem Hacı Söğüda da ailemle birlikte yaşıyordu.
………………
Bir dönem geçtikten sonra, dünyaya geldiğimde ve henüz çok küçük olduğum yıllarda;
Evimizin bir odasında bize ait olmayan birçok ev eşyası, özel eşyalar ve fotoğraflar vardı!
Zaman zaman babamın o odadaki resimlere uzun uzun baktığını görür sorardım.
Sorduğum zaman anlatırdı annem.
Hikaye gibi dinlerdim, tekrar tekrar…
‘’ Amcanlar ailecek bayramları bizi ve babaanneni ziyarete gelirlerdi.
Evimizin en özel misafirleriydi onlar.
Şimdi Londra’dalar.
İsmail Amcan, İngiltere-Londra Başkonsolosluğuna, Kıbrıs Cumhuriyeti adına görevlendirildi’’ derdi....
‘’Görevi sonlanınca ailecek geri geleceklerdi’’ derdi...
‘’Bu nedenle evimizde, onlara ait tüm eşyalarını muhafaza ediyoruz, emanettirler’’ diyordu.
Yataklar, dolaplar, çerçeveli resimler, özel eşyaları…
Duvarda asılı Keman..
Devam ediyordu annem
‘’Ancak oldukça yaşlı ve hasta olan babaannen onları bir daha göremeyeceğini hissetmişti sanki!
Sürekli ağlıyor, ağıtlar yakıyordu...
‘Gidip de dönmemek, dönüp de bulmamak var’ diye diye.
Nitekim gerçek oldu’’ diyordu annem.
‘’Çok sürmedi 63-64 olayları, çatışmalar başladı.
Kıbrıs'ta zor günler yaşanıyordu.
Uzakta olanlar içinde… Onlar için de zor günler başladı.
Yıllarca gelemediler memleketlerine.
Yıllar sonra gelebildiler Kıbrıs’a ancak..
Geldiklerinde ise, babaannen çoktan ölmüştü’’ diyordu annem.
Hasta ve yaşlı olan babaannem, oğluna ve torunlarına hasret kalarak gitmişti. Şimdi ebediyette beraberler. Torun ve babaanne.
Ölenle ölünmüyor...
Hayatın gerçekliği bu işte.
Cennetin Suyu Ruhuna işlesin Zeren abim.
Toprağın bol, ruhun huzurlu olsun.
Yerin nur, mekânın cennet olsun.
Eşine, çocuklarına, kardeşlerine sabırlar diliyorum.
Hepimizin başı sağ olsun.
Bu haber 290 defa okunmuştur

:

:

:

: