Şimdi siyasi kahve zamanı

Yeni tanıdım, yazılarını yeni okudum, sohbetini yeni tattım!

Osman Yıldız ile yollarımız Üniversite koridorların da kesişti.
O da meraklı, kendine öz, araştıran, karıştıran, yazan , karalayan bir Akademisyen.
Cömert izni ile aşağıdaki yazısını sizlerle paylaşıyorum.
KIBRIS İLE, KIBRISLI TÜRKLER İLE İLGİLİ,
Çalışan, üreten direnen insanlarımız ile ilgili, hem de bizleri iyi izleyen, seven bir kalem Osman Yıldız’dan;
‘’….. Azeriler yıllarca “tar” çaldılar. Rus işgali karşısında tar, direnişin sembolü idi. Zaman oldu, tar çalmak yasaklandı. Ama tarın sesi, Hazer’in dalgasıyla vurdu Azeri’nin kıyısına… Ve hiç eksilmedi tarın sesi, Azeri’nin ülkesinden…
Afrika’nın siyah incileri, sömürgeciliğin çirkin suratına “caz” müziği ile haykırdılar. Caz, Afrika’nın kavrulan yüreğinin isyankâr nağmeleri oldu. Susturulmak istense de caz, dişi çalınan bir filin yanık ulumasında inletti ovaları…
Şüphesiz hürriyet özleminin gizli simgeleri sadece bunlardan ibaret değildir…
KIBRIS TÜRKLERININ HER FIRSATTA TÜRK KAHVESİ İÇMELERİ de o cinstendir.
Kıbrıslı Türklerin alabildiğine kahve tüketmeleri, nasıl dikkat çekmesin ki?
İçilen fincanların sayısı, ister istemez düşündürür sizi...
Türkiye’de çay tiryakiliği ne ise, Kıbrıs’taki kahve tiryakiliği de o ölçüdedir.
Oysa, Türkiye Türkleri ile Kıbrıs Türklerinin arasındaki mesafe, gelenekleri farklı kılacak uzunlukta değildir.
Gerçi bu durumu izah etmek isteyenler de olmuştur, fakat yapılan tespitlerin tutarsızlığı daha ilk başta sırıtır.
Prof. Dr. Metin Karadağ; “L. Durrel’ın Kıbrıs’ı ve Kıbrıs insanı” adlı bildirisinde L. Dural’in bir tespitinden bahsetmektedir. 1954-1957 yılları arasında Girne Bellapais’te yaşayan L. Dural, “toprak sahibi olan bu insanların tüm işleri kahve içip iskambil oynamaktır” diyerek, bu insanların kahve içme alışkanlıklarını bir tembellik alameti olarak göstermiştir.
Bizim, L. Dural’in bu tespitini tutarlı saymamız mümkün değildir. Çünkü uyarıcı bir içecek olan kahvenin tembellik yapacaklara pek faydası olmamaktadır.
(Köşe yazarının notu; Aslında bu tespit yıllarca yanlış yere Kıbrıslı Türkler yoksul ve Rumların ameleleridir diye martaval okuyanların da gözlerine mertek, kulaklarına küpe. Atalarımız bu adada mal, mülk iş güç sahibi olarak her zaman nüfus oranlarına göre diğerlerinden daha fazla milli hasılada söz sahibi idiler!)

BAŞKA BİR ŞEY OLMALIYDI…
Başka bir sebep…
Üstelik, bütün bir insanlık kahve içme tarzını ve tadını değiştirme temayülünde iken Kıbrıs Türkünün “Türk Kahvesi” içmekteki ısrarı…
Bireylerin istemsiz davranışlarının arkasında nasıl ki bir gerçek yatarsa, yine o şekilde, toplumların bazı alışkanlıklarının arkasında da bir hakikat mevcuttur. Toplumsal bilinçaltının küllerinin arasına genetiğinizin şuur süzgecini daldırdığınız vakit o kendini açığa vurur. Dolayısıyla, bu toplumla hiçbir genetik bağı olmayan L. Dural’in tespiti, yüzeysel kalmaktadır.

Bir Kıbrıs Türkünü düşümde gördüm. Düşümde onun düşünü gördüm. Girne’den Toroslara bakıp Türk Kahvesini yudumluyordu.
Bu içişte bir hasret, bir özlem vardı…
Dudağın fincana her temas edişinde duyulan özlem; Türk’e, duyulan hasret Türkiye’ye idi. İngiliz’in “Beş Çayı” zihnine takıldığından beri Toraslara bakıp Türk Kahvesi içmek adeti olmuştu.
Kahve bitip de ters çevirdiğinde; fincandaki her çizgiyi; özgürlüğe giden bir yol, her işareti; hürriyetin habercisi olarak yorumladı. Falın talih sayfaları arasında küme kantonlar, küme küme Rum Palikaryaları birer engel teşkil etse de, fincanın ters çevrilmesi ile birlikte kütle halinde tabağa düşüyordu. Bu iyiye işaretti. Düşen telve kütlesi; üç vakte kadar bütün sıkıntılardan kurtulmanın müjdecisi idi…
Ve üstelik üç vakte kadar da sevinç gözyaşları vardı…
“İngiliz Sömürgesine Lanet” eden Türk’ün isyan eden sembolü idi, Türk Kahvesi… “Yap bir Türk kahvesi” demek, sömürgeye karşı bir isyanın fırsatı idi…
Türk kahvesi içmek…
Ve bu fırsatı kendine sık sık tanıdı…
Yeri geldikçe… hem de İngiliz’in yanında… “Yap Bir Türk Kahvesi…” dedi.
AKŞAM BEŞ ÇAYINA İNAT, İÇTİ TÜRK KAHVESİNİ…
Evet… Şimdi bir Türk Kahvesi İçme Zamanıdır. Ama Sadece Kıbrıs’ta Değil…’’
Umarım Osman Yıldız hoca bizi bu tatlarla daha sık buluşturur.


Bu haber 330 defa okunmuştur

:

:

:

: