Oyuncu kalitesi oyun şablonu seyirci, saha şartları ve şans bir maçın kazanılmasına katkı koyan etkenlerdir Ancak belki de bunların bile zaman zaman öne geçebilen bir olmazsa olmaz daha vardır. O da kazanma ruhudur.
Dün Gönyeli ile Doğan Türk Birliği maçınnın skorunun 3-0 bitmesinin en büyük etkeni iki takım oyuncularının ruh farkıydı.
Bir tarafta bu ülkenin yetiştridiği en önemli yeteneklerden Sabri - Raif kardeşlerin takımı, diğer tarafta ülke futboluna ve Gönyeli camiasına kanıtlamakk zorunda oldukları çok şey olan genç Gönyeli oyuncuları.
Gönyeli’nin genç yetenekleri, Kariyerlerinde bir çok şampiyonluk bulunan ve futbolculukta generallik rütbesine ulaşan iki kardeş Sabri ve Raif kadar kazanma ruhuna sahip olabilselerdi dünkü maç Doğan Türk Birliği için bu kadar rahat bir şekilde sona ermezdi.
Maçın ilk bölümünde Mehmet Amcaoğlu’nun hazırladığı şablon ile kanat ataklarına ağırlık veren Gönyeli, kanat oyuncularının futbolun en basit tekniklerinden biri olan orta yapma konusundaki beceriksizlikleri sayesinde bir türlü ülkenin en iyi kafa topuna çıkan forveti Kadri’yi topla buluşturamadılar.
Dakikalar ilerledikçe Gönyeli futbolcularının ikili mücadelelerdeki isteksizliğine top kayıpları da eklenince Doğan Türk Birliği’nin klas ayakları topla daha çok oynamaya başladı. İlk yarıda çok önemli pozisyonlarda bir türlü son hareketi yapamayan DTB forvetlerinin imdadına ön liberoları Kamara attığı güzel golle yetişti.
İkinci yarıda yorulan Kadri’yi kenara alan Amcaoğlu defansın en iyi adamı Faye’yi forvete çekti. Bana göre bu hamle doğru ama çok erken yapılan bir hamle oldu. Çünkü maçın bitimine yaklaşık 35-40 dakika vardı ve Faye’nin olmadığı bir defansı böylesine uzun bir sürede Sabri Raif ortaklığı hallaş pamuğu gibi atardı ve öyle de oldu.
Önce Kemal sonra da Salih gibi iki taze kanı da oyuna alan Caner Ozhan, Essoso’yu da öne çıkararak rakibinin bu zaafını iyi değerlendirdi bu hamleler Ozhan’ın takımına son 20 dakikada 2 gol daha kazandırdı.
Gönyeli’nin takım içi bir ruh sorunu olduğu gün gibi oradadır. Oyuncular durumun ciddiyetinin farkında değillermiş gibi futbol oynuyorlar. Hepsinin bu duruma üzüldüğünü biliyorum ancak bir müdahale şart. Bu müdahaleyi yönetim mi yapar Amcaoğlu mu yapar bilemem ama oyuncuların vücut dilinin değişimi muhakkak sağlanmalıdır.
Gerçi bizim ülkemizde yöneticilerimiz takima müdahaleyi teknik adam değişikliği olarak algılarlar bunu yağmaktan oldukça da zevk alırlar. Futbolcu da böyle kötü gidişte hep yönetimden o bildik hamleyi bekliyor olsa da bu doğru değildir.
Hocayı değiştirmeden de takımın vitesini aretırmak yönetimin elindedir. Bu gücü kullanabilme becerisi gerçek anlamda spor adamı olmaktan geçer.
Ceyhun’un gidişiyle Doğan’da bir hava değişikliği olduğu bir gerçektir. Ancak dün izlediğim Doğan Türk Birliği şampiyonluğu zorlayabilecek oyuncu kalitesine sahiptir. Orta alandaki yabancı oyuncularına Sabri ve Raif’i de katarsak hücum gücünde pek fazla sıkıntı olmadığını görüyoruz. Doğan’ın gideceği yolu dün hatasız oynayan defans oyuncularının performansı belirleyecektir.