Küreselleşme sürecinde dünyada değişen koşullara uyum, rekabet, insan kaynaklarının geliştirilmesi, küresel piyasanın dinamik olarak izlenmesi, örgüt yapılarında esneklik ve maliyet kontrolü gibi önemli olgular olarak yaşamımızı etkilemektedir.
Küreselleşme hızı, serbest ticaret, mevcut nüfus yaşı, değişen iş koşulları gerek ülkemizde gerekse gelişmiş ülkelerde benzeri görülmemiş problemleri de beraberinde getirmektedir. İş alanlarının dağılımı değişmekte, beceri sahibi olmadan yapılan işler yok olmaktadır.
OECD ülkelerinde, her yıl yaklaşık % 18 oranında işçi işini kaybetmekte ve işini koruyabilmek için daha fazla bilgi ve beceriye ihtiyaç duymaktadır. Ayrıca süregelen geleneksel yapıya karşılık devletler ve işverenler yaşam boyu öğrenme adıyla, artan işsizlik, ücret adaletsizliği, rutin ve riskli işleri göz ardı ederek öncelikle işçilerin işe alınabilirlik niteliklerine daha esnek bakabilmektedirler.
Gelecek dönemler dikkatle analiz edilirse, yaşam boyu öğrenme kavramının, bilgi çağı yıllarının eğitim politikasının en önemli konusu olacağı görülmektedir. Meslek edinme ve yeniden eğitim almak, çağın gereklerine göre kişisel, sosyal ve toplumsal gelişimleri eğitim ve öğretimle destekleyerek güncellemek, yaşam boyu öğrenme kavramına ve eğitim sistemlerine önemli görevler yüklemektedir. Gerçek şudur ki yüksek ve sürekli işsizlik, düşük ücret, çalışan nüfusun önemli bir bölümünü oluşturmakta ve toplum içinde risk grubunu oluşturmaktadırlar. Onlara zamanında ve etkili bir çözümle yaklaşılması ciddi yönetsel zorunluluk hâline gelmiştir.
Çağımızda, geleneksel ve klasik iş geleneği değişime uğramıştır. OECD verilerine göre bunu irdelediğimiz zaman karşımıza çıkan hususları şöyle sıralayabiliriz:
1. Küreselleşme: Yeni bilgi ve iletişim teknolojisi çalışma ve uzmanlaşmayı her geçen gün gündemine taşımaktadır.
2. Demografik gelişme: Gelişmiş ülkelerde çalışan kesimin yaş oranının yüksekliğinin, gelişmekte olan ülkelerde ise yeni yetişen neslin ülke nüfusunun % 50’sinin üstünde olmasıdır.
Her alanda olduğu gibi iş sektörü, çalışma ortamları ve iş/meslek/çalışma kavramları da yapısal değişim geçirmektedir. Yapılması gereken, bireylerin her türlü bilgi ve beceri birikiminin yenilenmesi, günün gereklerine göre düzenlenmesi ve zenginleştirilmesidir.
Bu bağlamda yaşamboyu öğrenme, her zaman etkili bir çare olarak gündeme gelmektedir.
Bireyin sürekli öğrenmeye açık olması için öğrenme heyecanını hissetmesi gerekmektedir. Öğrenmeye isteklilik, okul yıllarında alınan eğitimle edinilir ve geliştirilebilir.
Günümüz koşulları içinde eğitimle ilgili sorunlarını büyük ölçüde çözümlediği düşünülen ülkelerde bile eğitimin bütün kademelerinde fizikî alt yapı ve insan gücü eksikliklerinin devam etmesi eğitimin kalitesini olumsuz etkilemektedir.
Bu durumda, herkese eğitim ve öğretim imkânı sunabilecek ortamın yaratılması, yüksek öğretime geçişte yaşanan sorunların önlenmesi, eğitimde fırsat eşitliğinin sağlanması ve etkin bir yönlendirme sisteminin kurulmasına ilişkin düzenlemelerin yetersiz kaldığı söylenebilir.
Ülkemizde yaşam boyu eğitim ve öğrenme konularında atılması gereken önemli adımlar mevcuttur. Bu konuların irdelenmesine ve yaşam boyu eğitimi irdelemeye Perşembe gün devam edeceğiz. Siz değerli okuyuculara güzel bir gün dilerim...