Doğu Akdeniz, tarih boyunca yalnızca bir deniz değil, aynı zamanda büyük güçlerin stratejik hesaplarının merkezinde yer alan bir jeopolitik satranç tahtası olmuştur. Bugün yaşanan gelişmeler de bu gerçeği bir kez daha hatırlatıyor. Türkiye’nin Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne (KKTC) F-16 konuşlandırma ihtimali ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nin NATO’ya katılma isteği, bölgede yeni bir güvenlik denklemine işaret ediyor.

Türkiye açısından Kıbrıs sadece bir ada değildir. Kıbrıs, Doğu Akdeniz’deki enerji yollarının, deniz ticaretinin ve askeri dengelerin merkezinde bulunan stratejik bir kilittir. Bu nedenle Ankara’nın KKTC’de askeri caydırıcılığını artırma düşüncesi, sadece bir savunma refleksi değil aynı zamanda bölgesel güç dengesini koruma hamlesidir. F-16 gibi gelişmiş savaş uçaklarının konuşlandırılması, Türkiye’nin “fiili güvenlik şemsiyesini” daha görünür hale getirecektir.

Öte yandan Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nin NATO’ya katılma arayışı da tesadüf değildir. Rum tarafı uzun süredir Avrupa Birliği üyeliğini bir güvenlik kalkanı olarak kullanıyordu. Ancak Doğu Akdeniz’de enerji rekabetinin sertleşmesi, İsrail-Yunanistan-Rum üçgeninin askeri iş birliğinin artması ve bölgedeki büyük güç rekabeti, Rum yönetimini NATO gibi daha güçlü bir askeri ittifaka yöneltiyor.

Fakat burada kritik bir gerçek var: NATO kararları oybirliği ile alınır. Türkiye’nin üyesi olduğu bir ittifaka, Türkiye ile ciddi siyasi ve güvenlik sorunları yaşayan bir yapının kabul edilmesi kolay değildir. Ankara’nın bu konuda veto kartını masada tutacağı açıktır.

Türkiye’nin KKTC’de askeri varlığını güçlendirmesi bu nedenle yalnızca askeri bir karar değil, aynı zamanda diplomatik bir mesajdır. Bu mesajın özü şudur: Doğu Akdeniz’de güvenlik mimarisi Türkiye yok sayılarak kurulamaz.

Enerji kaynaklarının keşfiyle birlikte Doğu Akdeniz artık yalnızca bölgesel bir mesele olmaktan çıkmıştır. ABD, Avrupa, Rusya ve Çin gibi küresel aktörlerin dikkatle izlediği bir güç alanına dönüşmüştür. Böyle bir tabloda Türkiye’nin Kıbrıs’taki askeri kapasitesini artırması, yalnızca adadaki Türk varlığını korumak için değil, aynı zamanda bölgesel enerji ve güvenlik denklemlerinde söz sahibi olma iradesinin bir göstergesidir.

Rum tarafının NATO hayali ise aslında farklı bir stratejinin parçasıdır: Türkiye’yi Doğu Akdeniz’de diplomatik olarak çevrelemek. Ancak Ankara’nın askeri ve siyasi hamleleri, bu stratejinin kolay uygulanamayacağını gösteriyor.

Sonuç olarak Doğu Akdeniz’deki gelişmeler bize şunu söylüyor: Kıbrıs meselesi artık sadece iki toplumun sorunu değildir. Bu mesele, enerji, güvenlik ve büyük güç rekabetinin iç içe geçtiği küresel bir jeopolitik başlığa dönüşmüştür.

Ve bu yeni satranç tahtasında Türkiye, hamle yapan aktörlerden biri olmaya devam edeceğini açıkça göstermektedir.

2019 yılından bugüne kadar yazdığımız yazılarda Akdeniz in çatışma alanı olacağını dananın kuyruğunun burada koparacağına hep işaret ettik tekrar söylüyorum Akdeniz dünyanın merkezi ve burası bizler için olmazsa olmazdır !