18 Nisan seçimlerine giderken Sayın Talat’ın Rumlara verdiklerini (!) geri alacağını söyleyen Sayın Eroğlu seçimi kıl payı da olsa kazanarak KKTC’nin 3. Cumhurbaşkanı oldu. Hayırlısı olsun. Kendisine seçime katılanlardan geçerli oyların %50.35 oranında destek verildi bu süreçte. Bu durumda %49.65 de destek vermedi demektir Sayın Eroğlu’na. Gerçekten de çok ama çok ince bir ayar! Tabii bir de seçime katılmayan toplam seçmenin %27’si var ki bu oldukça yüksek bir oran. Bunu bir başka gözle görebilmek açısından bir karşılaştırma yaparsak, Sayın Eroğlu toplam seçmenin %37’nin oyunu almıştır ki bu durumda seçime katılmayan %27’nin anlamı daha da bir belirginleşmekte, ayrıca Sayın Eroğlu toplam seçmenin %63’ünün de desteğini almamış olmaktadır ki bu da oldukça anlamlıdır. Bunları Sayın Eroğlu’nun seçimi kazanmasının önemini küçültmek anlamında belirtmiyorum kesinlikle, ancak halk iradesi dendiği zaman bunun analizlerinin iyice yapılması gerektiğinin altını çizmeye ve özellikle Sayın Eroğlu’nun hangi düşünceleri temsil ederek saraya gittiğine ve bundan sonra nasıl davranması gerektiğinin önemine vurgu yapmaya çalışıyorum. Bir başka oran ise, tüm baskı, korkutma, sindirme ve dezenformasyon ile manipülasyona rağmen doğrudan Birleşik Federal Kıbrıs çözümüne ve 3 Eylül 2008den 30 Mart 2010 tarihine kadar Sayın Talat ve Sayın Hristofiyas arasında sürdürülen çözüm sürecine destek verenlerin %43’lük oranıdır ki bu da oldukça manidardır Sayın Eroğlu’nun kesinlikle ihmal etmemesini gerektirecek düzeyde hem de.
***
Sayın Eroğlu’nun Kıbrıs Sorunu ve müzakere süreci ile ilgili neler söyleyerek seçime gittiği, kendisine destek veren belirleyici parti, grup ve kişilerin de bu konularda neler beklediği oldukça önemli bir durum yaratmaya devam edecektir düşüncesindeyim. Birbiriyle taban tabana zıt beklentilerle destek verenler var Sayın Eroğlu’na ve bu durum oldukça başını ağrıtacaktır kendisinin. Kimileri masaya KKTC Cumhurbaşkanı olarak oturmasını ve öyle kalkmasını kesinlikle olmazsa olmaz olarak istemektedirler. Kimileri 2 devletli bir çözümden başka bir çözümü kabul etmiyorlar. Kimileri 2 devletli çözüm ve ardından konfederal bir yapı bekliyorlar. Öyleleri var ki Türkiye ne derse o olur zaten bu nedenle görüşmeler kaldığı yerden ve Türkiye’nin istediği doğrultuda gidecektir diye bir beklenti içerisinde oy vermişlerdir Sayın Eroğlu’na. Sayın Talat’ın tek egemenlik, tek uluslar arası kimlik ve çapraz oy konularında Rumlara verdiklerinin önce geri alınacağının ve sonra görüşmelere devam edileceğinin beklentisi içerisindedir bazı kesimler. Türkiye ise görüşmelere kalındığı yerden devam edeceğini vurgulamaktadır ki bu seçim öncesinde de seçim sonrasında da defaeten vurgulanmıştır. Tüm bu farklı görüşler varken Sayın Eroğlu’na destek veren, işin esas ilginç olanı ise Sayın Eroğlu’nun bunların tümüne de eyvallah diyerek desteklerini kabul etmesidir. Tam da bu noktada o çok güzel deyişler akla geliyor “ayıkla pirincin taşını” ve “ak koyun kara koyun belli olacak” şeklinde söylenen!
***
Kıbrıs sorunu dışında da sıkıntılı günler bekliyor Sayın Eroğlu’nu her ne kadar da partiden ve hükümetten şeklen gidecek olsa da saraya! Başbakan kim olacak, parti başkanı kim olacak, bakanlar kurulu kimlerden oluşacak, koalisyon nasıl kurulacak, koalisyonla birlikte bakanlıklar nasıl bölüştürülecek, 19 Nisan seçimleriyle verilmeye başlayan ve Cumhurbaşkanlığı seçim sürecinde de devam eden çeşitli vaadler, iş sözleri, ekonomik kalkınma reçeteleri (!), ertelenen grevlerin durumu, zamlar, atamalar ve daha nice söz ve beklentiler nasıl çözülecek diye kara kara düşünüyordur Sayın Eroğlu! Yoksa acaba gerçekten de “benden sonra tufan” mı diyecek arkasındakilere bırakıp tüm bu sorunları tam bir merak konusudur. Hep birlikte yaşayıp göreceğiz gelişmeleri…