Son zamanlarda pek çok kesim ve kişilerin görüşleri kafalarda ciddi karışıklıklar yaratmaktadır ki bu durum da solu, sosyalizmi ve yeni solu çok önemli sorunlarla karşı karşıya getirmektedir. Buradan yola çıkarak biz de, genel bir durum analizi yapabilir miyiz?

Yapısal anlamda ideolojilerin içinden sol örgütlere bakıldığında, bugün var olan örgütlerin birçoğunun halkçı bir çizgide oldukları ancak sınıfsal bir duruşun kaygısında olmadığı görülmektedir. Bunun en can alıcı en belirgin çıkışı ise temelde iki örnektir; birçoğu kendini etnik ve inanç üzerinden var etmeye çalışan örgütlenmeler. Bu iki çizginin, salt yığınsallık sağlama adına, geniş emekçi yığınları yanlış yönlendirmekte olduklarını söylemek haksız bir tespit olmayacaktır. Eskiden kendilerine sosyalist diyenlerin birçoğunun bugün kendini inanç veya etnisite üzerinden tanımlamaya çalışması, sınıfçı çizgiden uzaklaşmaktır. Yerine göre sosyalist anlayışın ulusal sorunlara bakışına sarılan, sahip çıkan anlayış, mesele yeni sol anlayışın savunulmasına gelince, hemen yön değiştirip kapitalist dünya görüşünü savunan milliyetçilerle aynı çizgiye düşmekten çekinmemeleridir.

Temel sorun, örgütlenmelerin ne için ve neden gerekli olduğu ile nasıl ve hangi yöne doğru gelişim çizgileri oluşturmak gerektiğinin ayırdına varılamamasıdır. Eğer bunun ve buradaki sistemliliğin düzenle sağlanabilmesinin gerekliliğinin önemi yeterince anlaşılsaydı, örgütlerin alt yapısını oluşturmaya ve var olan alt yapıyı da sağlamlaştırmak anlamında desteği sağladığına ilişkin açık ve net algı oluşurdu kanaatimce. Oysaki örgüt içindeki işlevselliklerde ve işleyişteki sorunların yeterince açık ifade edilememesi, çözüm üretilememesini de doğurduğu için eleştiri öz güvenine doğası gereği zaten sahip olması gereken örgütler ve kuram bazında yeni sol diye telaffuz etmek istediğim, hem sınıf hem de halkların sözünü dile getiren ve haklara, özgürlüklere bakışını esnek ama ilkeli, şövenist milliyetçi olmayan ancak ülkedeki değer, kültür ve kimliklere de sahip çıkabilecek cesarette olan bir tanımın içinde durarak yenileşme yapısının sorgulanmasını dile getirmek; ertelenmemesi gereken bir olgudur.

Bu bağlamda yeni solu ve yeni solun değerlerini, sol ve sosyalist çizgiler derinliğinde, geçmiş her bir kelimeye ve ilgili ideolojilerin harmanladığı, halkların emeğiyle şekillenen yapılara saygıyı koruyarak, dönüşüm içinde, değişimlerde, kendimizi Kıbrıs Türk solunun Yeni Sol anlayışını, nasıl örgütlerimize ve örgütlenmelerimize taşıyabileceğimizi tartışarak kararlar alma zamanımız gelmedi mi?

Yeni sol derken, sol örgütlenmelerin her bir bireyi, sınıf ve halk mücadelesi içinde, okuyan, yazan, anladıklarını ifade edebilen ve eleştiri kültürünü özümsemiş ve sıra neferi olarak görev alan ve görevi devretmek gerektiğinde teorisyenlik ve/veya örgütte aktif çalışmalar anlamında yeni gelenlere öğreticilik ve eğitmenlik misyonu ile bir düstur geliştirebilen; özde insan paydası anlamındaki tutarlılıkta aynı, söylemde farklı ve farklılıkları koruyarak nefes alma aralıkları oluşturabilen yapılar, nasıl yaşama dâhil edilerek, örgütlerdeki işlevsel etkiler yoğunlaştırılabilir? Bunlar saptanmayacak mı?

Yeni sol, mücadelesini neye ve/veya kimlere karşı vermektedir? Zengin-fakir; okumuş-okumamış (tahsil yapmak anlamında); ezilen-ezen… Yeni sol, yaşadığı sınıf, kültür, eğitim düzeyi, ekonomik gücü ne olursa olsun; kendini bu yeni dünya düzeninde bir nedenle ve bir şekilde, bir yanıyla ve yaşamın içinde susturulan, cesareti kırılan, otoriteye boyun eğdirmek için ve otorite adına ezen güçlere karşı duran olmak anlamında tanımlanmalı ve geliştirmelidir. Yeni çağda, yeni yapılanışlarda, bilgi çağı dediğimiz global dünyada, bilgi bile insanı ezen, sömüren bir hal alabilecek biçimde sermaye tarafından yönetilmekte ve kullanılmaktadır. Yeni sol, kendini ölçütler belirleyerek korumalı ve ancak ölçütlerle sınırlamayacak kadar da esnek ve aklıselim düşünmelidir.