Feodal toplum yapısından kapitalist toplum yapısına geçişin simgesi olan 1789 Fransız İhtilali’nden tam 100 yıl sonra 1889 yılında toplanan 2. Enternasyonel’de bir Fransız işçi temsilcisi olan Bordeaux'lu işçi Lavigne’nin önerisi ile 1 Mayıs gününün tüm dünyada BİRLİK, MÜCADELE VE DAYANIŞMA Günü olarak kutlanması ve bu günde tüm dünya işçilerinin iş bırakması kararlaştırıldı. 1890 yılının 1 Mayısı’nda da ilk kez tüm dünyada iş bırakarak gösteriler ve kutlamalar yapıldı. Böylelikle de 1 Mayıs günü dünya Proletarya Günü olarak kabul edildi ve her yıl iş bırakarak kutlanmaya başlandı.

Böylesi bir günün kutlanmasında 1 Mayıs’ın seçilmesinin nedeni, ilk kez 1 Mayıs 1886 yılında Amerika İşçi Sendikaları Konfederasyonu’na bağlı işçilerin günde 12 saat ve haftada 6 gün olan çalışma yaşamının günde 8 saatlik bir çalışma biçimine dönüştürülmesi talebi ile iş bırakmaları ve Chicako’da 500 bin işçinin bu talep doğrultusunda “888” (8 saat iş, 8 saat dinlenme, 8 saat uyku) sloganı ile eylem yapmalarıdır. 1 Mayıs 1886’da başta Chicago olmak üzere ABD’nin çeşitli eyaletlerinde yapılan gösterilerde işçi ve emekçilerin eylemleri yanı sıra ilk kez “beyazlarla siyahlar” da birlikte yürüyüp eylem yapmışlar ve önyargı duvarlarına büyük bir darbe vurmuşlardır.

Chicago’da 1 Mayıs tarihinde başlayan eylem ve yürüyüşler durmak bilmemiş ve 4 Mayıs tarihinde işçilere yönelik yapılan kanlı “Haymarket Olayı” ile durdurulabilmişti. Haymarket olayı tüm dünya işçilerine yönelik yapılan bir saldırı olarak algılanmış ve birlik, mücadele ve dayanışma ruhunu yükseltmiştir. Aslında 1886 yılından tam 30 yıl önce ilk kez 21 Nisan 1856 yılında Avustralya’da Melbourne kentinde iş bırakan ve yürüyüş yapan taş ve inşaat işçileri de günde 8 saatlik iş talebini ortaya koymuşlardı.

Dünyada ilk kutlanan l Mayıs'ta sekiz saatlik işgününün uygulanmasının talep edilmesi ve bu hedefe ulaşılmasından sonra da, l Mayıs'ın kutlanmasına son verilmedi ve giderek tüm dünyada daha da yaygınlaştı. Özellikle İşçi, emekçi ve tüm çalışanların burjuvazi, egemen sınıflar ve kapitalizm karşısındaki mücadelesi devam ettiği ve değişen dünya koşullarındaki tüm talepleri karşılanmadığı sürece, l Mayıs, işçi sınıfının, emekçilerin ve tüm çalışanların bu taleplerinin her yıl dile getirildiği gün olmaya devam edecektir. Dünyada işçi sınıfının, emekçilerin ve tüm çalışanlarla birlikte ezilen ve sömürülen halkların talepleri yerine gelse, sosyalist ve sömürüsüz bir dünyada yaşansa bile 1 Mayıs’lar hep kutlanacak ve birlik, mücadele ve dayanışma hep daha da ileri götürülecektir.

Yaşasın 1 Mayıs.