Özcan Özcanhan

Ben demiyorum, ben yazmıyorum. Cyprus Mail gazetesi, baş haber yapıyor.
Androliku’nun güzelim vadileri, uçurumları, ormanları, yabani hayvan ve çiçeklerinin barınakları berhava ediliyor.

Nasıl mı, ne ile mi?
Tıpkı bizdeki Beş Parmak Dağları’nın ve ormanlarının delik deşik edilerek, patlatılarak çakıl ve kuma dönüştürüldüğü, inşaat, yol malzemesi yapıldığı gibi.
Bölge sakinleri resmi makamlara şikâyetler yapmış, dilekçeler vermiş... Bir ara taş ocakları durdurulmuş.
Fakat yeniden izinler verilmiş ve daha korkunç boyutlarda doğanın tahribatına geçilmiş.

Ne acıdır ki, 1975 de terk edilen bu 5–6 yüz nüfuslu Türk köyü da yok edilmiş. Yannis Taliotis ve Emilias isimli Rumlar dayanamamış her yetkili makama durumu anlatmış. Nafile!

Adndroliku-Poli-Hrisofu ana yolu da payını almış, çevrede manzara da viran edilmiş.
Bazı Türkler köylerine uğramış, aldatılmış, izin vermiş ve imza atmış.... Malları yıkılıp dökülmüş, taş ocakları gürül gürül, kesintisiz para kaynağı olmuş bazı “vahşi kartalların ve köpek balıklarının” doymak bilmeyen para hırsı ile her şeyi yok edenlerin önüne geçilemiyormuş, çünkü nemalanan yetkililer de varmış!
Yannis Talitiotis soruyor, “Bu yasa dışı eylemden dolayı Türk eski köylüler Avrupa Mahkemelerinde davalar açarlarsa ne olacak” ?

Ben de o güzelim köyün eski sakinlerine soruyorum, hayatta kalanlar, neyi bekliyorlar? Neden haklarını hukuki yollardan aramıyorlar?
Her konuda, her mahkemede Rumlar mı açtıkları davaları kazanacaklar. Türkler için hak, hukuk, adalet yok mu?
Uyanınız, harekete geçiniz, hakkınızı arayınız demekten başka benim elimden ne gelebilir ki!