Güney Kıbrıs’ta yapılan son kamuoyu yoklaması, Rum siyasetinde uzun süredir alttan alta biriken rahatsızlığın artık sayılara döküldüğünü gösteriyor.
Ankete göre DİSİ yüzde 17 ile ilk sırada yer alırken, onu yüzde 16 ile AKEL, yüzde 11 ile ise ELAM izliyor. Bu tablo, partiler arasındaki sıkışmışlığı ve seçmenin kararsızlığını açıkça ortaya koyuyor.
Ancak asıl çarpıcı sonuç, Cumhurbaşkanı Erhürman ile Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri’nin Kıbrıs Özel Temsilcisi Maria Angela Holguin’in Rum kamuoyundaki popülarite oranının yüzde 23’e ulaşmasıdır.
Bu oran, Rum siyasi partilerinin tamamını geride bırakan bir güven ve kabul düzeyine işaret ediyor. Başka bir ifadeyle, Rum seçmeni kendi siyasi aktörlerinden ziyade, çözüm perspektifi sunduğunu düşündüğü isimlere yönelmiş durumda. Bu durum, sadece bir anket sonucu olarak değil, Rum liderliğinin izlediği Kıbrıs politikasına yönelik ciddi bir memnuniyetsizlik göstergesi olarak okunmalıdır.
Cumhurbaşkanı Nikos Hristodulidis açısından tablo son derece düşündürücüdür. Göreve geldiği ilk günden itibaren “aktif diplomasi”, “uluslararası açılım” ve “AB merkezli çözüm” söylemleriyle beklenti yaratan Hristodulidis, gelinen noktada Rum kamuoyuna somut bir ilerleme sunabilmiş değildir. Aksine, Kıbrıs sorununda statükoyu aşamayan, Türk tarafının yeni pozisyonunu doğru okuyamayan ve müzakere zeminini genişletemeyen bir liderlik görüntüsü ortaya çıkmıştır.
Erhürman’ın Rum kamuoyunda bu denli yüksek bir popülariteye sahip olması tesadüf değildir. Bu tablo, Rum toplumunun önemli bir kesiminin, Türk tarafında diyaloga açık, rasyonel ve çözüm odaklı bir muhatap gördüğünü göstermektedir. Aynı şekilde Holguin’e duyulan destek de Birleşmiş Milletler şemsiyesi altında, gerçekçi ve kapsayıcı bir sürecin yeniden başlamasına yönelik beklentinin hâlâ canlı olduğunu kanıtlamaktadır.
Hristodulidis’in bu noktada yapması gereken şey, anket sonuçlarını küçümsemek ya da geçici bir dalgalanma olarak görmek değildir. Tam tersine, izlediği Kıbrıs siyaseti başta olmak üzere, kendi liderlik tarzını ve müzakere stratejisini ciddi bir özeleştiriye tabi tutmalıdır. Rum kamuoyu, sloganlardan ve tekrar eden tezlerden yorulmuştur. Çözüm iradesi, karşı tarafı anlamayı ve uluslararası gerçeklerle yüzleşmeyi gerektirir.
Aksi takdirde, Rum siyasetindeki bu erozyon derinleşecek; halkın umudu, kendi liderlerinden ziyade dış aktörlere ve karşı tarafın temsilcilerine yönelmeye devam edecektir. Anketin verdiği mesaj nettir: Statüko siyaseti kaybettiriyor. Bunu görmezden gelenler ise sadece siyasi güç değil, toplumsal güven de kaybedecektir. Bizden söylemesi…