Kıbrıslı, uluslararası ödüllü, çok dallı bir sanatçı, sahne ve moda tasarımcısı, yazar, oyuncu ve yönetmendir. 'Beden değil; ruhu giydiririm.' Felsefesiyle yola çıkan ve böylece farklı bir sanat anlayışı oluşturan Öztoprak, benim ünlülerimden. Onu tanımadan da çok sevip saygı duyuyordum, şimdi de öyle. Kendi dünyamda hep en güzel yerde olacak bir sanatçı. Bedenin terzisi olur da ruhun olmaz mı? Tasarımlarını sergilerken bile, modellerin taşıdıkları ruha önem veriyor. Onların psikolojilerine göre kaftan biçiyor. Böyle davranan bir sanatçı, önce kendi iç dünyasıyla barışık, bedenden çok ruhun hizmetinde olma yolunda koşar adımlarla merkeze gelmeye niyet etmiş bir kişilik demektir. Abdullah Öztoprak’ la röportaj yapmak, sandığımdan daha keyifliymiş. Sorularımla Öztoprak’ ı daha iyi tanımaya ne dersiniz?
1.Modaya olan tutkun nasıl başladı?
“Aslında, modaya olan yolculuğum sanata olan tutkumla başladı. Modayı sanat için seçtim. Çünkü bana göre, insan bedenini artistik bir şekilde donatmak, kompozisyon oluşturmak bir de insanı ticari olarak fast food tarzında değerlendirmek vardır. İnsanı fiziksel, kültürel, sosyolojik, psikolojik hallerine bakarak değerlendirip stil yaratmak, bana; esas doğaya, moda kanalıyla insana hizmet vermek gerekir diye düşünüyorum. Dolayısıyla, her çalıştığım kişiyle ilintili olduğu hallerde sosyoloji, psikoloji, kültürel, ona özgü bir stil yaratacağım için her zaman bana heyecan yaşatmış ve bu duygu, tutkuya dönüşmüştür. Moda anlayışım, Kapitalist bir kafayla herkesi tek tipleştirmektense; çok tiple farklı çok tiplerle akım yaratmayı, stil yaratmayı moda olarak kılavuz etmektir.”
2. Bugüne kadar senin için en güzel deneyim hangisi oldu?
“Almış olduğum uluslararası ödüller çoğaldıkça ve 'Moda Tasarımcısı ve Maximalist Sanatçı ve Sürdürülebilirlik', “Avrupa-Akdeniz Mükemmeliyet” ödülleri verildiği zaman, uluslararası platformda anlaşılmış olmanın huzuru ve tatmini ile hem moda hem de artistik sahne performanslarında çok disiplinliliğimi coşturarak yeterli olduğuma ruhen ikna olduğum tüm dalları bir araya getirerek başarılı bir kimya sentezi gibi sahneledim.”
3. Tasarımlarında en büyük ilham kaynağın nedir?
“İçinde felsefeyi, tarihi, sosyolojiyi barındıran farklı dozlarda canlandıran gündemdeki haber ve şahitliklerim, ilham kaynağım oluyor.”
4. Bugüne kadar tasarladığın ve senin için en özel olan koleksiyonun hangisidir?
“Altı dünya birinciliklerinden bir tanesi olan ve çıktığı her sahnede insanlara wow dedirten 360 derece dikey açılabilen, ön yüzünde Kıbrıs’ın tüm ada kültür işlemelerini; arka kısmında da onu 300 yıl boyunca korumuş Osmanlı ve Anadolu simgelerini taşıyan kostümümdür.”

5. Başarılarını tek bir cümleyle tanımlasan, bu cümle ne olurdu?
“Pes etmem.”
6. Bir koleksiyona başlarken ilk olarak neye odaklanırsın?
“Ticari koleksiyon üretmiyorum. Ancak, sahne şovlarım için yaptığım koleksiyonlarımda hikaye bütünlüğü, sürdürülebilirliği ve sahne akışındaki yüksek ve alçak noktaların tayinine odaklanırım.”
7. Renk, kumaş ve tasarıma karar verirken seni en çok ne etkiler?
“ Bu, eğer bir kişiye özel, ticari değeri olan kıyafetse; bunu taşıyacak kişinin öncelikle, psikolojik donanımı ve bu kıyafeti kullanacağı yerle alakalı kişinin sosyolojik tayini ve bunu her zaman yaptığım tanımımdaki ‘Ben, bedeni değil; ruhu giydiririm.’ Hak edişiyle bağdaştırırım. Ancak bu, bir sahne kostümü olacaksa; tiyatral gösterilerde karakterin tarihsel ve kültürel yansımasıyla alakalı güncellenmiş halini kareografideki yeriyle tanımlarım.”
8. Zamansız moda mı; yoksa trendleri takip etmek mi?
“ Tabii ki, zamansız moda… Güçlü kimlikler yaratacaksak; zamansız modayla stil yaratırız. Stil sahibi olmak, en büyük güçtür.”
9. Tasarımlarında kendi karakterinden ne kadar iz var?
“Amacım, çalışma stilime göre ve kendi inandıklarımla misyonumu sergilemek olduğu için %100 benden iz var.Çünkü ben, hiçbir zaman talep edileni bire bir uygulamam Benimle profesyonel olarak iş birliği yapılıyorsa, onu dinlermiş gibi analiz ederim, araştırırım, en son final noktayı giydiririm veya sergilerim.”
10. Giydirdiğin en unutulmaz isim kimdi?
“Ben, hiçbir zaman selebritilere çalışmadım. En önemlisi, kızımın gelinliği oldu. Modernleştirilmiş, özgün Kıbrıs kültürel dokusu ve el işçiliğinden dolayı, özellikle de el işlemelerinin bir kısmını annem yaptığı için, tüm özel tasarımlarımın yanında maneviyatı en özel tasarımımdır.”
11. Hangi ünlülerin kostümlerini hazırlamak size keyif verirdi?
“ Madonna, Lady Gaga gibi sahnelerinde görsel zenginliği çok yüksek bir donanıma sahip olan ünlülerin kostümlerini hazırlamak keyif verirdi.”
12. Henüz gerçekleştiremediğin bir moda hayalin var mı?
“ Var. Bir tanesi, tecrübe birikimimle ülkeme kazandırabileceğim ve geleneksel kostümlerle sahneye çıkaracağım büyük bir kültürel yorum. İkincisi, dünya için özel bir Fütürist kostüm ve sahne sunumu.”
13. Moda dünyasında seni heyecanlandıran nedir?
“Sanata, sanatsal yorumlara büyük dikkat çeken, farklı perspektifler yaratabilecek bir akımdır. Bunu da, kafamdakileri bu şekilde hikayelendirmek, bana çok ayrı keyif verir.”
14. Tasarım yaparken hiç “Bu fazla cesur.” Deyip de vazgeçtiğin oldu mu?
“ Olmadı. Hatta, aksine bu olamaz dediklerimin üstüne gidip otuz beş kiloluk cam, metal karışımı kostümler yaptım.”
15. Defilelerinde kullandığın mankenlerde nelere dikkat ediyorsun?
“ Beni bedensel ölçüler değil; role uygun, karizma ve sunum gücü olan model ilgilendiriyor.”
16. Bir moda tasarımcısı olarak tiyatro oyunu yapmaya nasıl karar verdin?
“ Moda tasarımcı kimliğim her zaman benim için sanat kimliği taşıyordu. Oynadığım oyunun hikayesi, kendi çocukluğumun savaş travmaları olduğu için, zaten bunu bir metotla yorumlamayı, dünya çocukları adına ortaya koymayı sorumluluğum olarak hissediyorum.”
17. ‘Parçalayanım… Parçalarım…’ Oyununda kostümün insanlığa neyi/neleri anlatıyor?
“ Oyunumda üç adet kostümüm ve bir sahnede de çıplaklık vardır. Önce, doğum sahnesi, bir kefende başlıyor. Bu ölümle doğumu eşleştiren, birleştiren ve çıplaklığa geçildiğinde hayata dair arınmaya çalışan süreçleri gösteriyor. İkinci yüksek lisansımı sanat üzerine yapınca bitirme tezimi bu oyunla yapmaya karar verip bunu akademik bir şekle sokup, sonrasında da kendi yapmış olduğum tablo, dekorum, müziklerim ve kendi sahne yorumumla sahnelemeye başlayıp uluslararası yükselen bir ivme yakaladım. Bu sürede, doğumla birlikte gelen kodlanmışlıkları simgeleyen plasentadan kalma vücuttaki plastik makyajla yapılan atıklar ve göbek bağıdır. Çocuklukta yaşanan süreci ise aslında, kodes nitelikli bir evde, ev huzurunu anlatan, ancak azınlık kimlikten dolayı yaşantılarla alakalı bir şekilde giyinmiş pijamayla uyutulmaya çalışılan toplumu simgeler. Üçüncü kostümdeyse, katliama teşebbüslerin başladığı sahnede giyilen koyu renk pantolon ve koyu renk çizgili gömlek ki bu çocuğun aslında ona çocukluğunu yaşattırmadan yaşananlar gereği büyütüldüğünü ve bundan sonraki hayatındaki travmatik yolculuğunu simgeler. Bu, aynen final şarkısındaki ‘ Ergen yaptın bu çocuğu, sekizine girerken.’ Gibi.”
18. Oyunda seyirciye vermek istediğin temel mesaj nedir?
“ en büyük mağdurları çocuklardır. Çocuklar, her toplum için; hatta doğa için gelecek olduğunu düşünürsek, savaşlarda çocuklar, katliamlarla öldürüldü ve öldürülüyor. Bunun yanında travmalarıyla yaşamını devam ettiren kalabalık bir çocuk grubu, dünyanın geleceğini kurguluyor ve bugün yaşananlarla kurgulayacaktır. Sen, bütün konulara suskun kalmış ve hala sen, üç maymunu oynayan tetikçi dünya, bu travmalarla nasıl bir dünya kurmayı düşünüyorsun?”
19. Provalar esnasında seni en çok şaşırtan veya zorlayan şey ne oldu?
“ Oyun, sabit bir tekst olmadığı için ve her oyunda aynı hikayeyi, aynı kurgu üzerinden o geceki izleyiciden aldığım etkileşimle oynadığım için esas sürpriz heyecanı oyun boyunca yaşıyorum. Provadaysa duyduğum heyecan, duygu dünyamın müzik akışı ve ışık oyunlarıyla dekorun içinde test ederken düşünüyorum.”
20. Oyunu ilk kez nerede oynadın? Seyirciden aldığın dönütler nasıldı?
“Yaşadığım Gaziveren İlkokulu’nun bahçesinde, olayın 50.Yılında, aynı gece, aynı saatte, aynı yerde, seyircinin büyük kısmı benimle birlikte aynı sınıfta yaşamış aynı insanların seyirci olarak bulunduğu sahnede.”
21. Oyunun seyri, bundan sonra nasıl oluyor?
“19 Kasım 2026’da İzmir’de 14. Uluslararası Tiyatro Festivali’nde birçok ülkeyle birlikte çıkıyor. Oyun, Türkçe ve İngilizce oynandığı için Avrupa’dan gelen davetler ve KKTC’de de belli bölgelerde ve en önemlisi, yaşananlara dair hafıza, bellek yenileme ve güvenli bir barış inşa etmek üzere üniversitelerimize Türkçe ve İngilizce olarak genç nesle de oynanacaktır.”
22. Bir sonraki projen, moda mı olacak; yoksa tiyatroya devam mı etmeyi düşünüyorsun?
“ En az her ikisi de olacak. İkisiyle teker teker ya da birlikte birleşecek müzik çalışmalarım ve hayat piramidimin tepesini oluşturan film prodüksiyonuna başlayacağım. Ama, bunların arasında renkli, anlamlı bir etnografik sergim de planlarım arasındadır. Yeter ki sağlıklı, keyifli, huzurlu bir coğrafyada yaşanılan günlerimiz olsun.”