1973 yılında OECD tarafından yayımlanan yaşamboyu öğrenme için bir strateji adlı raporda küresel ekonomi ve rekabet ortamında meslekî hareketlilik ve kişisel öğrenmeyle ilgili olarak yaşam boyu öğrenme gerekli görülmüştür.
Bu bağlamda açıklanmalıdır ki yaşamboyu eğitim ile yaşamboyu öğrenme kavramları arasında fark bulunmaktadır.
Yaşamboyu öğrenme kavramında, eğitimsel gelişimiyle ilgili sorumluluk kişinin kendisine verilmektedir. İstihdam edilebilir bireyler için kişi bir müşteri gibi eğitim ve öğretim pazarından kendi gereksinimlerine uygun eğitimi bireysel sorumluluğunu kullanarak seçebilir, satın alabilir.
UNESCO’nun 1996 yılı raporunda da yaşamboyu eğitim kavramı kullanılmaya devam edilmiştir. Tanımlama yapıldığında ve belli bir standart oluşturulmak istendiğinde yaşamboyu eğitim, mevcut eğitim sistemini yeniden yapılandırmayı ve eğitimle ilgili olup da eğitim sisteminin dışında kalan tüm potansiyeli geliştirmeyi amaçlayan genel bir düzenlemedir; sonucuna ulaşılabilmektedir.
Son dönemde (OECD,1999) hazırlanan raporda şimdiye kadar yaşamboyu öğrenmenin yatırımı, ortamı, parası ve yönetimi kamu otoritesi tarafından karşılandığı ancak bundan sonra beraber ve bölünmüş sorumluluklarla, sorumluluğun kişiye ve firmalara verildiği görülmektedir. Günümüz iş dünyasının ihtiyacı olan yüksek kaliteli iş gücünün yetiştirilmesinde firmaların ve kişilerin sorumluluğu bulunmaktadır.
AB kurulduğundan beri, ağırlıklı olarak ekonomik bir yapı olarak görülmüştür. AB’nin 1970’li yıllara kadar eğitim konusunda herhangi bir projesi bulunmamaktadır. Eğitimle ilgili ilk rapor 1973 yılında hazırlanan Avrupa Topluluğunda Yüksek Öğretim Muhtırası adlı rapordur. İkincisi ise yine aynı yılda yayımlanan Avrupa Topluluğunda Açık Uzaktan Eğitim bildirisidir. 1980’li yılların ortalarından itibaren eğitimin farklı alanlarında hizmet veren programlar yürürlüğe girmiştir.
Sürekli eğitimle ilgili ilk metin 1993 yılında hazırlanan “yeşil bülten”dir. Bu metinde işsizlerin tekrar emek piyasasında iş bulmalarını sağlamak amacıyla sürekli meslekî eğitim sisteminin sistematik bir yapıya kavuşturulması öngörülmüştür. Bu metinde mevcut iş gücünün meslekî teknik eğitim ile günün teknoloji ve iş gücü pazarına uygun becerilerle donatılmasına geniş bir yer ayrılmıştır.
Diğer bir rapor ise komisyon kararı olan “Beyaz Bülten”dir. 1995 yılında hazırlanmıştır. “Öğrenen topluma doğru: Öğrenme ve Öğretme” başlığını taşımaktadır. Yaşamboyu öğrenme konusunda birliğin amaçları ve yapılması gerekenler belirlenmiştir.
Bir başka yaşamboyu öğrenme etkinliği ise 1996 yılının Avrupa yaşamboyu öğrenme yılı ilân edilmesidir. Komisyon kararıyla yaşamboyu öğrenmenin amaçları, ilkeleri ve stratejileri belirlenmiştir.
2000 yılında ise EURYDICE tarafından AB üye ülkelerde yaşam boyu öğrenme adına yapılanlar raporlaştırılmıştır.
Yine 2000 yılında Yaşamboyu Öğrenme Bildirisi yayımlanmıştır.
Yukarıda adı geçen metinlerin dışında, AB çok ve çeşitli konularda hazırlanan projelerde yaşamboyu öğrenme konusunda uygulamalar bulunmaktadır.
Hazırlanan, Beyaz Bülten: Öğrenen Topluma Doğru raporu ve komisyon kararı ile tüm kesimleri içine alan ve öğrenen topluma dönüşme amacı vardır. Alınan kararların uygulamaya dönük somut yönü de bulunmaktadır. Örneğin eğitimle ilgili komisyon kararlarında artık sadece eğitim bakanları bulunmayacak aynı zamanda sosyal gruplar ve sanayi kesiminin de temsilcileri bulunacaktır.
Hazırlanan rapora göre günümüz Avrupa toplumunun karşı karşıya kaldığı üç önemli olgu şunlardır:
1. Bilgi teknolojilerinin yayılmasıyla iş organizasyonları ve üretim süreçlerinde meydana gelen radikal değişmeler,
2. Ekonomik küreselleşme,
3. Bilimsel bilgilerin hızla yayılması ve bu bilgilerden kaynaklanan teknolojilerdir.
.....devam edecek....
